Operatie in maart?

De tweede antibioticakuur helpt gelukkig beter. Stukje bij beetje ben ik opgeknapt. Moest woensdag 11 januari naar het ziekenhuis in utrecht voor mijn stomp. Gesprek gehad met de chirurg wat hij ging doen, hij gaat die knobbeltjes weghalen en dan de zenuwen zover mogelijk naar voren plaatsen op andere plek dat niet weer hetzelfde gebeurt. Moet ook voor de operatie precies de plek aanwijzen van hem waar nou precies de pijnlijke plek is, ik zei dit gedeelte helemaal nee moest één plek stip aanwijzen, want voor het opensnijden moest dat zo.
Toen werd ik naar de anesthesie. Daar moest ik eerst hele vragenlijst invullen. Daarna naar andere poli hartfilmpje alles maken toen weer terug praten met de anesthesist (lekkerding). Ik word helemaal in slaap gebracht. Hij had het eerst nog over een ruggeprik, maar dat  wilde ik niet omdat ik bang ben voor naalden en prikken. Tja krijg nu wel infuusje. We hebben veel gelachen. Toen naar longen geluisterd en  bloedruk opgenomen voor zijn doen was het goed en ik nou is wel wat te hoog voor mij.  De operatie duurt ongeveer een uur tot anderhalf uur, kan langer als er compicaties zijn, natuurlijk en ze moeten sowieso voorzichtiger doen bij mij.
Toen naar de internist, moesten ff wachten (kennis mij was mee dat ik niet alleen hoefde) daar over bloedruk van mij gehad, had lijst meegenomen van thuis die was perfect, daarna over de operatie gehad dat ik zei welke arts dat deed. Hij zei: “Zo dat zijn nou echt chirurgen vier zinnen klaar in dossier”. Hij gelijk ik bel er even naar toe want we zijn voorzichtig met jou en heel erg zuinig op jou want vorig jaar is er iemand met deze ziekte (zijn er 3 in Nederland, inclusief mij) onder operatie overleden dus we zijn zo zuinig op je hij gelijk bellen erover. Ik zei: “Heb niet eens koffie gehad en ben nog wel speciaal”. Hij lachen. Bij de internist moet ik over 4 maanden terug komen, ik gelijk natuurlijk weer: “Goh wat ben ik speciaal, je wilt me pas over 4 maanden weer zien”. Nou zou je best eerder horen als er wat is dus. Als laatste moest ik nog bloedprikken en toen naar huis.
Vind het nu toch wel spannend  en ook best eng worden het is toch wel weer een operatie. Het was zware vermoeiende dag de woensdag heb ook twee dagen erna, donderdag en vrijdag, bij moeten slapen zo moe was ik ervan. Vrijdags gebeld voor de datum, het zou begin maart worden maar heb de chirurg gebeld hij zou woensdag 18 januari mij bellen of hij het kan versnellen. Kennis, nouja kennis, van mij belde me ook nog op met de vraag wat ze met mijn lies willen doen en wat ik daarvoor krijg. Misschien helpt dat ook voor mijn stomp, maar dat vraag ik dus woensdag na aan de chirurg en aan mijn internist of dat kan. Het weekend rustig aangedaan.
Ben trouwens ook een kilo of twee afgevallen en dat alleen omdat ik even ziek ben geweest, kan nu nog weinig eten, ik krijg het niet weg het wil gewoon niet. Dat bespreek ik deze week wel even met huisarts.